Prawie hipstamatic

Za późno wypłukałam.

Pastelowa żałoba

Dzisiaj trafiłam na stare reprodukcje "Zdjęcia z krzyża" Pontorma, najdziwniejszy obraz żałoby, jaki można sobie wyobrazić - całej w różach i błękitach. Dwa piękne, smutno-zdziwione anioły są wycięte ze skomplikowanej kompozycji (niżej). Nie wnikam, co myślał sobie Pontormo malując to na różowo - dobrze, że namalował.  Świeży oddech po ciężkich rocznicowych klimatach.

This is Jacopo Pontormo - mourning in pink in blue. So beautiful that you don't need any comment.

Pół godziny pod pałacem czyli rocznica

Niebiesko

Jeszcze śnieg

Good bye, Iceland

Aż szkoda wyjeżdżać.... Woda, śnieg, czego dusza zapragnie. Mam nadzieję, że tam szybko wrócę.

 I didn't feel like leaving... Water, snow, whatever you want. Hope to come back soon.

......

Bardzo mała madonna.

Pocztówki z wakacji / Postcards from Piwniczna Zdrój

Lady 2.0

To zdjęcie zrobiłam jesienią w Reykjaviku - ciągle mnie bawi.  

Znacie? To posłuchajcie

"Każdy negatyw, każda fotografia to wejście do czyjegoś domu, próba wśliźnięcia się, zaskarbienia czyjegoś zaufania, przymilne uśmiechy i kłamstwa, które (...) są w dobrej wierze, więc nie stoją na drodze do zbawienia;  i liczne odmowy (...) zdjęcie mówi tylko, że "tak było", ale nie dopowiada: musiałem znosić upokorzenia, żeby to pokazać. Fotografia nie mówi: tego nie pokazałem, bo mnie wyrzucono za drzwi, bo mi ktoś nie uwierzył."

To Wojciech Nowicki o Zofii Rydet ("Dno oka", Wołowiec 2010 - eseje o fotografii, polecam szczerze i  z przyjemnością). Jakby znajome..  No, ale droga do zbawienie nie jest zamknięta :)